اردیبهشت

Home Profile Design E-mail Daily ترانه قدیمی احتمالا سال 90 سروردم: گل پری گل پری، چش عسلی خونت کجاس؟توی باغ آلواس؟اونجا که لونه ی یه کبوتره!!؟؟گربه کوچه ازش بی خبره؟؟؟گل پری کی موهاتو شونه کرده؟!...ناز شدنتوو چشات ...کی سورمه ریخته؟!... اینقه حقه باز شدنگل پریبیا بریم خونه ما...نزدیکهجلوشم یه نقاشی کشیده بودم...شیکهگل پریحور و پریکلاه زریکلاغا تو دسته شون کبک ندارننمی خوان آوای خوبی بذارن مزرعه به فکر فرداس، داهولههمه جا، گند کلاغاس، داهولهگل پری، گول نخوریچون توی باغاس داهولهپس دیگ...

گل پری، چش عسلی خونت کجاس؟ توی باغ آلواس؟ اونجا که لونه ی یه کبوتره!!؟؟ گربه کوچه ازش بی خبره؟؟؟ گل پری کی موهاتو شونه کرده؟!...ناز شدن توو چشات ...کی سورمه ریخته؟!... اینقه حقه باز شدن گل پری بیا بریم خونه ما...نزدیکه جلوشم یه نقاشی کشیده بودم...شیکه گل پری حور و پری کلاه زری کلاغا تو دسته شون کبک ندارن نمی خوان آوای خوبی بذارن مزرعه به فکر فرداس، داهوله همه جا، گند کلاغاس، داهوله گل پری، گول نخوری چون توی باغاس داهوله پس دیگه رفیق ماهاس داهوله نه گلم،...

آمدی تا جان کنم یکجا به قربان شماپیچک تنها کجا... سبزِ درختان شما!؟! تا اروپا فرش قرمز از برایم پهن شدبسکه ممتازست شاگرد دبستان شمااخم را هرگز نخواهی دید بر پیشانی اتدست خود را می گذارم روی قرآن شمااین تجلّای خداوندست یا لبخند تواین نه چشمانند اعجاز نمایان شماخاص یک جغرافیای بی نظیری در جهانمثل عطرِ خاری و مهلَب در استان شماریخت بیرون زلف تو یک دسته مشروطه چیچون که تهران را نگیرد بی مدد، خان شما شال سرخت بهتر از صد توپ روسی کار کردآتشی افکنده در من انگلستان شماثانی ات را جان و دل در اولین دیدار رفتگوش و هوشی تا ابد دارد به فرمان شمامحمد مومنی ثانی۲٠مرداد صفر یک بخوانید...

مشهد درِ بهشت، وَ مفتاحُها قمست چون بارگاهِ منجیِ موعودِ مردمست قُم جایگاهِ امانست، شهر آل اللهعالم اگر که تماما تلاطم استعیسی ز چرخ چهارم نرفته بالاترزیرا کلید عرش فقط دست خانم استاینجا حرا که نیست ولیکن چو بشنویجبریل با زبان همه در تکلمستعیدست یا هیجانست دور این ضریح؟!   یا رستخیز سماوات و مردمستعکس ضریح تو را تا زدم به گلدانملبهای پنجره غرق تبسم استقصر رفیع حضرت معصومه تا ثریا رفتلیکن مپرس که در چرخ چندمستحق من است که حاجت بگیرم از بانو حقی دقیق تر از حق تقدّم است   بخوانید...

سلام حمید عزیزم، ورودت را به قرن پانزدهم تبریک می گویم امیدوارم گل پسرات خاصه حسین عزیزم قرنی پر از رفاه و سلامتی را با شما بگذرانند. این دو بیت تقدیمت بداهه استب نام خداوند دیرینه خاکرهاننده ی ما از آژی دهاکدرود فراوان درین روز نیکبه جمشید و بنیان آیین پاک پس از تو یادگارت قلب بندهکنار نیمکت ها گریه می کرد شنیدم زیرِلب آهسته می گفترفیق مهربانم زود برگردبگذریم، ما همه ذوالقرنین هایی شدیم که تا سر کوچه خودمان را هم فتح نکرده ایم خیر سرمان ذوالقرنین هستیم یک قرن آن در بازی بد و بدتر گذشت قرنی که یک قران هم نمی ارزد تا قرن جدید چه کند.می دانی با این احوال که می بینم، جنگ جهانی سوم ناگزیرست و باز هم حاج زنبور عسل آواره دنبال مادرش خواهد گشت. راستی سلام مرا به تهران برسان بگو ...

ای شهنشاهی که حاجت بخشی اتهم نصیب دوست هم بیگانه استقصه ی زنجیر عدل خسرویدر کنار عدل تو افسانه استمن آهو نیستم شیرمپناهم باشجهان را فتح خواهم کردشاهم باشپ ن: و فردا به سوی بارگاه تو می آیم تا پیشانی نیاز به درگهت سایم...در این مملکت, من که کسی ندارم جز خدا..و همو مرا به سمت تو اشارت داد تو پناه بی کسانی یا علی ابن موسی الرضا سلام الله علیک پس این من تنها و بی کس را دریاب بخوانید...

همیشه به یادتم همیشه به فکرتم فقط باور کن همان عاطفی بودن باعث شد نابود شوم...

دختر روز گل افشان کناردختر محترم فصل بهارآنهمه حس قشنگم به کناربت بیداد کمین کرده مراتا حواسش به من و ساعت تحویل تو نیستدستهای ادبیاتی من را بفشارمن همان یاغی هفت آبادیپرنیان دل من جای تو بوداطلس خاطر...

گل نسرین زمستان دوست است..این را در باب پرورش این گل زیبا نوشته اند... و نسرین دیار ما...او همه ی فصل ها را دوست داشت...اما خزان حسودی اش شد و او را با خود برد...مرگ این روزها چیزی بیشتر از آزادی است....

گل مه پیکر بینی قلمی رفت و پریدنفسم بود و به یک بازدمی رفت و پریداول کار خودش با دل من راه آمدمانده از راه فقط یک قدمی رفت و پریدمن خودم بال درآوردن او را دیدمهی تلو خورد و زمین...بعد کمی رفت و پرید...

امشب به رأس ساعتّ خاموشیِ بنداینجا خدا در ماتمم گیسوی خود کندای کاش شب بود..آسمان بود و خدا هممن بودم و تو بودی و یک ذره لبخندروزی تلافی می کنی این روزها رااز دستهایت دور ماندم یار هر چندجایی نمان...

آسمون اورَلَ بُ خَهسَشَ واخَ دَ بیوتییَلِ کورِ منه دال و کلا خَ دَ بیوبارِ غم گُردَمَ زِی زی دِکَلُوم کِ دَ وَریخینِ دلمه نَ فقط بنده، خدا خَ دَ بیوشُلبُر اُفتا مِنِ ریشی چمنِ سَوزِ دلُمباغِ احساسِم...

این روزها همه فکر و ذکرم چاپ کتابهایم شده. نداشتن گوشی تلفن اگر چه باعث شده خیلی از کارهایم عقب بیافتد اما لطفی که دارد این است که به اجبار مرا پای لبتاب نشانده تا ویرایشی مجدد از کتابها را آغاز کنم.پسورد اینستا را فراموش کردم.به تلگرام و واتس هم دسترسی ندارم. به نوعی از دنیای مجاز دور افتادم. توکل به خدا توانستم روزهای سخت را از سر بگذرانم هموست که برای روزهای پیش رو نیازمند حمایتش هستم. شعری داشتم که متاسفانه گم شد با عنوان "به خداحافظی ام هم نرسیدی کافر..."...

گل مه پیکر بینی قلمی رفت و پریدنفسم بود و به یک بازدمی رفت و پریداول کار خودش با دل من راه آمدمانده از راه فقط یک قدمی رفت و پریدمن خودم بال درآوردن او را دیدمهی تلو خورد و زمین...بعد کمی رفت و پرید...

پِِیجِِ من عینِ شرابست...کمی تیزترست مثلِ زلفِ تو...ولی بحث برانگیزترست یک دو خط زلفِ تورا دید یکی شاعر شد آنچه از زلفِ تو فهمید...همین مختصرست وضعِ سختیست...عزادارِ بهاریم همه بندِ چار از خودِ گلزا...

سلام وبلاگم. دیدی معجزه واقعیت داشت؟ دیدی دلم بی دلیل از رویش ...

*چشمهایت*چشمهای تو غیرمنتظره رخ داد کروکی که کشیدند دنیا مقصر شد یک لحظه از دلم غافل شدم محمد مومنی ثانی [۱۲/۲۳،u200f ۲۰:۱۲] برایم حلقه عقد نیاورید سالها پیش با اولین پاییز رویِ سنگفرشِ تناقض انگشتم فروریخت [۱۲/۲۳،u200f ۲۰:۱۳] سفره دلم پهن است از هر طرف که میل داری بسم الله دو کاسه اشک هست قرصی دل با هم بخوریم سیرمان می کند.. محمد مومنی ثانی ...

سالها پیش مردِ تمام شدم..این روزها دردِ تمامم.به هر شهری که پا می گذارم, یک جای ایران درد میکند. این روزها, در تعدد خدایان, به من که می رسد, خدا را کم می آورم...باید برگردم..چشمهایت را کم آورده ام. آقای راننده, لطفا نگه دار... خودم قبرم را بلدم..آژیر نکش.....

ای فدای تو دلم هرگز نبینم خواری اتطوطی جان آمده در هندِ خوش گفتاری اتپیکرت جغرافیایِ روشنِ افسانه هاستدستِ من اسطوره شد در لمسِ ناهمواری ات تو بدهکاری به من, آغوش خود را در عوضبوسه را بنویس در فهرستِ بستانکاری ات تا کدامین دولت از اطرافِ ما ساقط شودکودتایی کرده رنگی زلفِ استعماری ات جایِ می,نیکوتر...

گیسوانت.. بده برافشانم، موج.. حقِّ مسلّمِ دریاست طرحِ اسلیمیِ چنین زلفی، عینِ لا اله الّا الله ست (لا اله الّلاست) فکر کردی که از دلم رفتی؟!! تو مگر شعرها را نمی خوانی؟!! به خدا گُل شدی، خودم دیدم، داورِ خط که پرچمش بالاست در ریاضی نوشته «مثبت» هست، ضربِ منفی به منفی دیگر (ــ ضربدرــ = +) گ...