غزل لری: خوش نخواس

سروده سال 1384بهمن ماه

خواسه بیدم عالمه سی لوگشونش خوش 1

وا فلک گفتم بیا جفتم بشونش خوش نخواس

خاسه بیدم وَر کَنم أ ریشه تقدیمش کنم

قلبمه چی زنگلی سی دَم بُهونش خوش نخواس

گفته بیدم خرسمه بارون کنم چتری بخو

شوره ی خرسل منه من آسمونش خوش نخواس

هم و خاطر رف قضاش،آهوی نشمین دله

دهس خم سرشه بری هی ایگلونش خوش نخواس

جفت اسمش اسممه با گچ نوشتم م و م

گفته بیدم نازنین روزی بخونش خوش نخواس

غیرتیم که زلفلش، زر روسری، افتانه در

وش گدم جمشو کنه، أ سر دشونش ، خوش نخواش

طفل دل مِن بغل أ غار خدا پِر زی و مرد

تحته ی خالی دله دامش بجونش خوش نخواس

محمد مومنی ثانی