اردیبهشت

Home Profile Design E-mail Daily غدیریه ای ب نام: ذوالفقار ای شیر خدا، حال دلم را تو به یاد آرمانده به دلم چون اثر میخ به دیواربیچاره تر از عاشق تو هیچ کسی نیستیارش نشوی هیچ کسش نیست هوادارمن هیچ کسی نیستم الا پسر توهم خاک کف یک قدم میثم تمّاربرخیز و بکش تیغ حمایت که نیازستخوارم نکند خیره ترین خار، در انظارمن عشق تو را دارم از اینگونه که دارداندیشکده نام تو را؛ حیدر کرّاربرخیز و سِتان حقّ مرا از دهن گرگبا خشم و غضب بر سرشان عین طلبکاردارم به تو امّید که چون پاره ی نانیاز هم بدرد تیغ...

Home Profile Design E-mail Daily ترانه قدیمی احتمالا سال 90 سروردم: گل پری گل پری، چش عسلی خونت کجاس؟توی باغ آلواس؟اونجا که لونه ی یه کبوتره!!؟؟گربه کوچه ازش بی خبره؟؟؟گل پری کی موهاتو شونه کرده؟!...ناز شدنتوو چشات ...کی سورمه ریخته؟!... اینقه حقه باز شدنگل پریبیا بریم خونه ما...نزدیکهجلوشم یه نقاشی کشیده بودم...شیکهگل پریحور و پریکلاه زریکلاغا تو دسته شون کبک ندارننمی خوان آوای خوبی بذارن مزرعه به فکر فرداس، داهولههمه جا، گند کلاغاس، داهولهگل پری، گول نخوریچون توی باغاس داهولهپس دیگ...

Home Profile Design E-mail Daily غدیریه ای ب نام: ذوالفقار ای شیر خدا، حال دلم را تو به یاد آرمانده به دلم چون اثر میخ به دیواربیچاره تر از عاشق تو هیچ کسی نیستیارش نشوی هیچ کسش نیست هوادارمن هیچ کسی نیستم الا پسر توهم خاک کف یک قدم میثم تمّاربرخیز و بکش تیغ حمایت که نیازستخوارم نکند خیره ترین خار، در انظارمن عشق تو را دارم از اینگونه که دارداندیشکده نام تو را؛ حیدر کرّاربرخیز و سِتان حقّ مرا از دهن گرگبا خشم و غضب بر سرشان عین طلبکاردارم به تو امّید که چون پاره ی نانیاز هم بدرد تیغ...

گل پری، چش عسلی خونت کجاس؟ توی باغ آلواس؟ اونجا که لونه ی یه کبوتره!!؟؟ گربه کوچه ازش بی خبره؟؟؟ گل پری کی موهاتو شونه کرده؟!...ناز شدن توو چشات ...کی سورمه ریخته؟!... اینقه حقه باز شدن گل پری بیا بریم خونه ما...نزدیکه جلوشم یه نقاشی کشیده بودم...شیکه گل پری حور و پری کلاه زری کلاغا تو دسته شون کبک ندارن نمی خوان آوای خوبی بذارن مزرعه به فکر فرداس، داهوله همه جا، گند کلاغاس، داهوله گل پری، گول نخوری چون توی باغاس داهوله پس دیگه رفیق ماهاس داهوله نه گلم،...

غدیریه ای ب  نام: ذوالفقار ای شیر خدا، حال دلم را تو به یاد آرمانده به دلم چون اثر میخ به دیواربیچاره تر از عاشق تو هیچ کسی نیستیارش نشوی هیچ کسش نیست هوادارمن هیچ کسی نیستم الا پسر توهم خاک کف یک قدم میثم تمّاربرخیز و بکش تیغ حمایت که نیازستخوارم نکند خیره ترین خار، در انظارمن عشق تو را دارم از اینگونه که دارداندیشکده نام تو را؛ حیدر کرّاربرخیز و سِتان حقّ مرا از دهن گرگبا خشم و غضب بر سرشان عین طلبکاردارم به تو امّید که چون پاره ی نانیاز هم بدرد تیغ تو این عدّه ی خونخواربرخیز و بزن بر کمر ظالم ملحددیدی تو خودت؛ حقّ مرا خورده ستمکارمن با هنر و نخبگی و بی کسی خویشاو رانت و کلک، عدّه و فامیل چو ابزارفامیل خودش با دوسه مدرک همه خالیبنشسته سر پست مدیریّت بازارمولا! تو بده تیغ مرا تا بِ...

آمدی تا جان کنم یکجا به قربان شماپیچک تنها کجا... سبزِ درختان شما!؟! تا اروپا فرش قرمز از برایم پهن شدبسکه ممتازست شاگرد دبستان شمااخم را هرگز نخواهی دید بر پیشانی اتدست خود را می گذارم روی قرآن شمااین تجلّای خداوندست یا لبخند تواین نه چشمانند اعجاز نمایان شماخاص یک جغرافیای بی نظیری در جهانمثل عطرِ خاری و مهلَب در استان شماریخت بیرون زلف تو یک دسته مشروطه چیچون که تهران را نگیرد بی مدد، خان شما شال سرخت بهتر از صد توپ روسی کار کردآتشی افکنده در من انگلستان شماثانی ات را جان و دل در اولین دیدار رفتگوش و هوشی تا ابد دارد به فرمان شمامحمد مومنی ثانی۲٠مرداد صفر یک بخوانید...

با اشک گره زدند نامت ای مردمردن که نمی کند تمامت ای مردبعد از تو قلم شکسته بادا استادگر کم بنویسد از مقامت ای مردکشور که کمست یک جهان خود را کشتدر رفتنت ای دلِ شهامت ای مردشیون سرِ جا نشسته نعشت را دیدبرخاست ز جا به احترامت ای مردشرمنده ی توست روزگار از حالاوقتی که نشد دمی به کامت ای مرد...

مشهد درِ بهشت، وَ مفتاحُها قمست چون بارگاهِ منجیِ موعودِ مردمست قُم جایگاهِ امانست، شهر آل اللهعالم اگر که تماما تلاطم استعیسی ز چرخ چهارم نرفته بالاترزیرا کلید عرش فقط دست خانم استاینجا حرا که نیست ولیکن چو بشنویجبریل با زبان همه در تکلمستعیدست یا هیجانست دور این ضریح؟!   یا رستخیز سماوات و مردمستعکس ضریح تو را تا زدم به گلدانملبهای پنجره غرق تبسم استقصر رفیع حضرت معصومه تا ثریا رفتلیکن مپرس که در چرخ چندمستحق من است که حاجت بگیرم از بانو حقی دقیق تر از حق تقدّم است   بخوانید...

سلام حمید عزیزم، ورودت را به قرن پانزدهم تبریک می گویم امیدوارم گل پسرات خاصه حسین عزیزم قرنی پر از رفاه و سلامتی را با شما بگذرانند. این دو بیت تقدیمت بداهه استب نام خداوند دیرینه خاکرهاننده ی ما از آژی دهاکدرود فراوان درین روز نیکبه جمشید و بنیان آیین پاک پس از تو یادگارت قلب بندهکنار نیمکت ها گریه می کرد شنیدم زیرِلب آهسته می گفترفیق مهربانم زود برگردبگذریم، ما همه ذوالقرنین هایی شدیم که تا سر کوچه خودمان را هم فتح نکرده ایم خیر سرمان ذوالقرنین هستیم یک قرن آن در بازی بد و بدتر گذشت قرنی که یک قران هم نمی ارزد تا قرن جدید چه کند.می دانی با این احوال که می بینم، جنگ جهانی سوم ناگزیرست و باز هم حاج زنبور عسل آواره دنبال مادرش خواهد گشت. راستی سلام مرا به تهران برسان بگو ...

عزیزت بسته روی دست و سر شلاقبخشکد دست و نفرین باد بر شلاقدلی را که شکسته پیش ازین بدعهدی یارانچه باکی دارد از مسمار در...شلاقشهادت مظلومانه حضرت زهراء پاره تن رسول الله سلام الله علیهما بر دلسوختگان راستین آن حضرت تسلیت باد بخوانید...

ای شهنشاهی که حاجت بخشی اتهم نصیب دوست هم بیگانه استقصه ی زنجیر عدل خسرویدر کنار عدل تو افسانه استمن آهو نیستم شیرمپناهم باشجهان را فتح خواهم کردشاهم باشپ ن: و فردا به سوی بارگاه تو می آیم تا پیشانی نیاز به درگهت سایم...در این مملکت, من که کسی ندارم جز خدا..و همو مرا به سمت تو اشارت داد تو پناه بی کسانی یا علی ابن موسی الرضا سلام الله علیک پس این من تنها و بی کس را دریاب بخوانید...

پادشاهی به نام نوشروانکه هزاران سپاهبد داردچهل و هشت سال پادشاهی کرداز جهان قدر یک نخود دارد؟یک جوان هم به نام رضااز سرخس تا خود احد داردپادشاهی هزار و سیصد سال قاره ای تحت أمر خود دارد تقدیم به آستان هنرپرور رضای آل الله بخوانید...

همیشه به یادتم همیشه به فکرتم فقط باور کن همان عاطفی بودن باعث شد نابود شوم...

دختر روز گل افشان کناردختر محترم فصل بهارآنهمه حس قشنگم به کناربت بیداد کمین کرده مراتا حواسش به من و ساعت تحویل تو نیستدستهای ادبیاتی من را بفشارمن همان یاغی هفت آبادیپرنیان دل من جای تو بوداطلس خاطر...

گل نسرین زمستان دوست است..این را در باب پرورش این گل زیبا نوشته اند... و نسرین دیار ما...او همه ی فصل ها را دوست داشت...اما خزان حسودی اش شد و او را با خود برد...مرگ این روزها چیزی بیشتر از آزادی است....

گل مه پیکر بینی قلمی رفت و پریدنفسم بود و به یک بازدمی رفت و پریداول کار خودش با دل من راه آمدمانده از راه فقط یک قدمی رفت و پریدمن خودم بال درآوردن او را دیدمهی تلو خورد و زمین...بعد کمی رفت و پرید...

سهم من از تو به غیر از عقده و خواری نبودخواستم برگردم اما...قسمت انگاری نبودرابطه مابینِ ما...اینقدر ناهمجنس بودبا دعا هم قابلِ حفظ و نگهداری نبودزندگی را تا به رفراندوم کشیدی جنگ شدتعرفه: «نه» بود ...

آسمون اورَلَ بُ خَهسَشَ واخَ دَ بیوتییَلِ کورِ منه دال و کلا خَ دَ بیوبارِ غم گُردَمَ زِی زی دِکَلُوم کِ دَ وَریخینِ دلمه نَ فقط بنده، خدا خَ دَ بیوشُلبُر اُفتا مِنِ ریشی چمنِ سَوزِ دلُمباغِ احساسِم...

گل مه پیکر بینی قلمی رفت و پریدنفسم بود و به یک بازدمی رفت و پریداول کار خودش با دل من راه آمدمانده از راه فقط یک قدمی رفت و پریدمن خودم بال درآوردن او را دیدمهی تلو خورد و زمین...بعد کمی رفت و پرید...

پِِیجِِ من عینِ شرابست...کمی تیزترست مثلِ زلفِ تو...ولی بحث برانگیزترست یک دو خط زلفِ تورا دید یکی شاعر شد آنچه از زلفِ تو فهمید...همین مختصرست وضعِ سختیست...عزادارِ بهاریم همه بندِ چار از خودِ گلزا...